تبليغاتX
کاکتوس

کاکتوس

شاید حرف دل...

 

 

هم خوابه ی کدام دیوانه شوم

اینجا شهر مجانین است

و من خود دیوانه ترین!

آرزوی لباس سفید از یاد ببر

تا کی دیوانه زائیدن

تا کی تکرار؟

اینجا شهر مجانین است!

از ظاهر که بگذریم ژن ها دروغ نمیگویند

اینجا شهر مجانین است!

روزنامه ها دروغ نشخوار میکنند

بانک ها ربا می فروشند

مردم ریا می آموزند!

اینجا شهر مجانین است!

تاریخ را نقد میکنند

تاریخ تصحیح چاپ میشود

یک خط جا مانده از انقلاب و جمهوری...

اینجا شهر مجانین است!

من دیوانه

             تو دیوانه

                          اینجا شهر مجانین است...

 

                                                      ساناز . مات

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1387/06/07ساعت 1:33 بعد از ظهر  توسط ساناز محمدی آذر  | 

 

 

خدای آسمانم که می شوی

 

پدر صدایت نمیکنم

 

مادر!

 

من زاده شدم از تو

 

از آسمان

 

خدای آسمانم که می شوی

 

پرواز میکنم تا تو...

 

                                              ۲۸/۶/۸۶

                                              سمات

 

+ نوشته شده در  شنبه 1387/05/12ساعت 10:29 بعد از ظهر  توسط ساناز محمدی آذر  | 

 

 

 باشه قبول!

شما ارسطو  افلاطون

منم

اگه ایرادی نداره ملانصرالدین!

باشه قبول

هر چی مریده مال شما

منم

اگه ایرادی نداره

مرید شما!

صبر کن  صبر کن!

دیوونه خودتی!

من ملانصرالدینم!

 

                                                                سمات

                                                            . ۲ اردیبهشت

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/04/23ساعت 2:56 بعد از ظهر  توسط ساناز محمدی آذر  | 

 

 

دخترکان نابالغ شهر

روزی هزار بار تجربه می شوند

و انتظار جوانی می کشند

شاید تا مادر شدن و هزار همچون خودی زائیدن!

نجابت روی سنگفرش خیابان جان میکند

و مردانگی بر دیوار ها میخ شده!

آن سوتر

پسرکان نابالغ شهر ، خمار، تجربه می شمرند!

و من گمانم

اندیشه ام از مد افتاده

نیشخند ، از تن می تکانم!

پدران نماز جماعت ایستاده اند

 ومادران سفره ی حضرت رقیه پهن میکنند

هر روز انتظار جماعتی دیگرو نذری دیگر!

آن سوی شهر

زنی کودکانش گرسنه

چادرش میفروشد!

و هزار درد دیگر...

شهر ما داستان هزارو یک شب شهرزاد است...

 

                                                                        سمات

                                                                         ۱۳۸۶ 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 1387/03/11ساعت 2:3 بعد از ظهر  توسط ساناز محمدی آذر  | 

 

 

نزدیک آخرم!

 

نزدیک آخر این دنیای سخت!

 

نزدیک آخر دیروز

 

نزدیک آخر فردا...

 

                                                                     ساناز . مات

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/02/23ساعت 5:22 بعد از ظهر  توسط ساناز محمدی آذر  | 

 

 

دیوار نبشت کدام دیار شوم

 

که وجودم هرزه نباشد؟!

 

کور دیدگان

 

مکتب از یاد برده اید؟!

 

                                                             سمات

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 1387/02/06ساعت 1:58 بعد از ظهر  توسط ساناز محمدی آذر  | 

 

 

 

میان عطر نعنا و تعفن اندیشه ها

دیوانه می شوم !

تمام وجودم بغض می شود و

خاک می گیرد !

همیشه بغضم خاک می گیرد...

 

                                                                        بهمن ۸۶

                                                                        ساناز . مات

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1387/01/08ساعت 12:56 بعد از ظهر  توسط ساناز محمدی آذر  | 

 

 

آینه ها خسته از تکرار تو !

من خسته از تکرار آینه ها !

...

مرگ من معجزه ایست !!

تا تکرار تو

                  تکرار آینه ها...

 

                      ساناز

                                     ۸۶/۴/۱۴

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 1386/11/26ساعت 6:35 بعد از ظهر  توسط ساناز محمدی آذر  | 

 

 

درون گلدان خالیم

سکوت میکارم!

در این شلوغی

کار پر درآمدیست!!! 

                                                                       سمات

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1386/11/04ساعت 12:2 بعد از ظهر  توسط ساناز محمدی آذر  | 

 

منم رودابه!

 

گیس بریده ی عشقت

 

سه تیغه کرده ام گیسوانم را!

 

گمان مبر به تاریخ باز گردم

 

از چه می ترسانیم؟

 

مرا باکی نیست از مادرت، سیمرغ!

 

دیگر یلدای حماقتم را به گور بری...

 

منم رودابه

 

گیس بریده ی عشقت...

                               سمات

ببخشید کلی نبودم.....

 

+ نوشته شده در  شنبه 1386/10/01ساعت 9:47 بعد از ظهر  توسط ساناز محمدی آذر  |