امشب هم آغوشی ثانیه هاست

و فردا صبح

آفتاب نزده ٬ من زاده می شوم ٬ دوباره !

هر سال هم آغوشی ثانیه ها

و من رنجور از این زایش و آمیزش !

و انتظار یائسگی تاریخ !

آمیزشی بی ثمر !

تا فردایی بی من !

تا نه ٬ تولدی دیگر...

                                           ساناز . مات

این شعرو ۲۸ شهریور که تولدم بود !  نوشتم...

سیزیف!

به اعتبار کدام خدا کوه بر دوش میکشی؟!

چشمانت بینایی کو؟!

آرام گیر سیزیف

اندیشه کن!

افسانه ها همه خفته اند...

                                           سمات

سرم گیج میره از بزرگی تو ، از کوچیکی خودم!

دوس دارم تا آسمون گره بخورم

تا بزرگی تو!

بعد لباتو پیدا میکنمو میبوسم

هنوز گوشم مسته حرفاته

اونقدر خودمو تو دلت جا میکنم

تا همیشه رو ابرا بشینیمو

سر آدما

گیج بره از بزرگی ما

کوچیکی خودشون...

                                                                    سمات